Często słyszę, że człowiek pobożny to ten, który regularnie chodzi na nabożeństwa, daje dziesięcinę, modli się i czyta Biblię. Nie neguję, że są to ważne elementy naszego chrześcijańskiego życia. Jednak im dłużej czytam Biblię i zastanawiam, się na czym polega prawdziwa pobożność, tym bardziej widzę inny obraz pobożności.

Pierwszy ważny obraz znajdziemy w Ewangelii Mateusza:

Mateusza 25:33 I ustawi owce po swojej prawicy, a kozły po lewicy.

34 Wtedy powie król tym po swojej prawicy: Pójdźcie, błogosławieni Ojca mego, odziedziczcie Królestwo, przygotowane dla was od założenia świata.

35 Albowiem łaknąłem, a daliście mi jeść, pragnąłem, a daliście mi pić, byłem przychodniem, a przyjęliście mnie,

36 byłem nagi, a przyodzialiście mnie, byłem chory, a odwiedzaliście mnie, byłem w więzieniu, a przychodziliście do mnie.

40 A król, odpowiadając, powie im: Zaprawdę powiadam wam, cokolwiek uczyniliście jednemu z tych najmniejszych moich braci, mnie uczyniliście.

Ciekawy jest fakt, że dla sprawiedliwych uczynki te były tak oczywiste, że nawet nie zwrócili na nie szczególnej uwagi. Kto jest jednym z najmniejszych odpowiedzmy sobie sami.

Kolejne ważne wskazówki i obraz pobożności znajdziemy w Liście Jakuba:

Jakuba 1:26 Jeśli ktoś sądzi, że jest pobożny, a nie powściąga języka swego, lecz oszukuje serce swoje, tego pobożność jest bezużyteczna.

27 Czystą i nieskalaną pobożnością przed Bogiem i Ojcem jest to: nieść pomoc sierotom i wdowom w ich niedoli i zachowywać siebie nie splamionym przez świat.

Jest to kolejne potwierdzenie tego jak ważna jest troska o ludzi słabych i odrzuconych przez społeczeństwo, o tych, którzy nie są w stanie zatroszczyć się o siebie.

Drugą ważną cechą człowieka pobożnego jest kontrolowanie swojego języka. Jak ważna to cecha niech potwierdzą słowa Psalmu 15:

Psalmów 15:2 Ten, kto żyje nienagannie I pełni to, co prawe, I mówi prawdę w sercu swoim.

3 Nie obmawia językiem swoim, Nie czyni zła bliźniemu swemu Ani nie znieważa sąsiada swego.

4 Sam czuje się wzgardzony i niegodny, A czci tych, którzy boją się Pana. Choćby złożył przysięgę na własną szkodę, nie zmieni jej.

Taki człowiek nie zachwieje się nigdy, ale co ważniejsze będzie zawsze blisko Boga. Kolejny obraz znajdziemy w Liście do Hebrajczyków 13:

Hebrajczyków 13:2 Gościnności nie zapominajcie; przez nią bowiem niektórzy, nie wiedząc o tym, aniołów gościli.

Hebrajczyków 13:16 A nie zapominajcie dobroczynności i pomocy wzajemnej; takie bowiem ofiary podobają się Bogu.

Czytając cały rozdział znajdziemy wiele ciekawych wskazówek. Jest tutaj zachęta nie tylko do gościnności i pomocy wzajemnej, ale także do troski o uciskanych, do odrzucenia chciwości i cudzołóstwa. Autor listu zachęca także do wytrwałości w składaniu świadectwa o Jezusie Chrystusie i w modlitwie pochwalnej oraz do posłuszeństwa przewodnikom.

Jak ważne jest całkowite posłuszeństwo Bożym nakazom przypomina nam prorok Samuel:

1 Samuela 15:22 Samuel odpowiedział: Czy takie ma Pan upodobanie w całopaleniach i w rzeźnych ofiarach, co w posłuszeństwie dla głosu Pana? Oto: Posłuszeństwo lepsze jest niż ofiara, a uważne słuchanie lepsze niż tłuszcz barani.

Zachęcam do zwracania bacznej uwagi na te cechy człowieka pobożnego. Jeśli uważamy, że Jezus przyjdzie w przyszłości i osądzi swój Kościół, możemy nie czuć się zbyt zmobilizowani do dokonania zmian dzisiaj. Słowo Boże ostrzega jednak:

Hebrajczyków 3:15 Gdy się powiada: Dziś, jeśli głos jego usłyszycie, nie zatwardzajcie serc waszych, jak podczas buntu,

16 kto to byli ci, którzy usłyszeli, a zbuntowali się? Czy nie ci wszyscy, którzy wyszli z Egiptu pod wodzą Mojżesza?

Na koniec zachęcam do przeczytania Ewangelii Mateusza 25, 1-13:

Mateusza 25:13 Czuwajcie więc, bo nie znacie dnia ani godziny, o której Syn Człowieczy przyjdzie.

Słowa te niech nie zachęcają nas tylko do czuwania, ale do oczyszczenia naszego serca, aby Duch Święty mógł nas napełnić miłością, mądrością i rozumem.